Hervey Bay
20 t/m 23 november 2024
Op 20 november 2024 rijden we vanuit Bundaberg naar Hervey Bay. Een ritje van 1,5 uur en de route is prachtig. Helaas is het wel bewolkt met af en toe wat regen, maar het mooie landschap maakt een hoop goed.
We hebben voor 3 nachten een plek geboekt op de Pier Caravan Park Hervey Bay. Een mooie grote camping op loopafstand van het strand en uiteraard de pier.
Die avond vieren we onze 50e reisdag met een heerlijke steak bij The Bayswater Bar and Grill. We bestellen beide een steak en deze is heerlijk
Wel moeten wij nog een beetje wennen aan de manier van uit eten gaan in Australië.
Dit is pas de tweede keer dat we ’s avonds uit eten gaan en het gaat er wel iets anders aan toe dan in Europa. Hier zijn er namelijk veel restaurants zonder full table service.
Dit betekent dat je het eten en drinken besteld bij de bar, betaald, je een nummertje meekrijgt en de drankjes en het bestelde gerecht vervolgens naar je tafel worden gebracht. Soms moet je het zelf ophalen bij diezelfde bar. Bij The Baywater was dit niet anders. We bestellen onze steaks bij een soort receptiebalie en gaan vervolgens naar de bar voor onze drankjes.
Voor de lunch of snack is dit natuurlijk niet zo gek en zijn we dit inmiddels wel gewend, maar voor een gezellig etentje ‘s avonds, mist het wat ons betreft wel wat sfeer.
De volgende dag beginnen we met een uitgebreid ontbijt bij Salt Cafe Urangan. Met full Table Service dit keer 😊.
Na het ontbijt brengt Otto een bezoek aan de kapper en ik maak een wandeling van een uur over de boulevard. Daarna wandelen we samen naar de Matthew Flinders Lookout. De Engelse kapitein Matthew Flinders (1774 – 1814) was een van de meest getalenteerde navigators en cartografen van zijn tijd. In een carrière van ruim twintig jaar voer hij één keer helemaal rondom Australië en heeft diverse delen van de kust in kaart gebracht.
Helaas is het vandaag bewolkt en regenachtig weer, dus we zien niet heel veel vanaf het uitkijkpunt.
Door naar de Botanische tuin. Op zich is de tuinen niet heel bijzonder, maar we zien wel een paar mooie bloemen en wat diertjes. Waaronder twee Kookaburra’s, altijd leuk.
Als we terug willen wandelen naar de camping komt het met bakken uit de hemel, dus komen we compleet doorweekt terug op de camping.
De rest van de dag vermaken we ons bij de camper met werken en ’s avonds halen we iets te eten bij de foodtruck op de camping.
Op vrijdag 22 november 2024 staat er een excursie op het programma. Deze hebben we via de receptie van de camping geboekt. We gaan namelijk een hele dag naar K’Gari Island of zoals de meeste mensen het kennen Fraser Island. K’gari is de inheemse naam en betekent “paradijs” en deze wordt weer steeds meer gebruikt.
K’gari Island is het grootste zand eiland ter wereld (122 km lang en 5 tot 25 km breed) en ongelofelijk divers qua flora en fauna.
Om 07:30 uur worden we met een grote bus opgehaald bij de camping. We halen nog een heel aantal andere toeristen op en als de bus vol is rijden we naar de haven van River Heads. De ferry ligt al klaar, dus we kunnen er meteen op lopen. Aan de overkant staan de speciaal gebouwde 4×4 touringcars al op ons te wachten.
Op het eiland zijn geen verharde wegen, maar met deze speciale 4×4 bussen rijden we soepel over het eiland. Via de mulle zandpaden gaan dwars door het bos. Onderweg verteld de gids van alles over het eiland, haar geschiedenis en de dieren op het eiland. Eenmaal aan de andere kant van eiland rijden we met een gangetje van 80 km. per uur over 75 Mile Beach. Super gaaf!
Dit blijkt trouwens nog helemaal niet eenvoudig voor de chauffeurs, want door het mulle zand en de diepe rijsporen is het lastig om niet vast te komen zitten.
Heb je een zelf een 4×4 auto? Dan kun je ook zelf met je auto het eiland op, maar ervaring met offroad rijden is dan wel noodzakelijk. Als je vast komt te zitten in het mulle zand en je hebt hulp nodig is een heel duur geintje (ongeveer €5.000,-).
Wij rijden als eerst naar het SS Maheno scheepswrak. Dit schip werd gebruikt voor het testen van bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1935 werd ze voor de sloop verkocht aan Japan, maar daar kwam ze nooit aan. Tijdens een cycloon spoelde het schip aan op 75 Mile Beach. Sindsdien is ze letterlijk vastgeroest in het strand.
Daarna rijden we door naar The Pinnacles. Dit zijn meerdere geërodeerde zandduinen van meer dan 700.000 jaar oud in liefst 72 kleurtinten. Mooi om te zien.
Op het strand zien we vervolgens ook onze eerste dingo’s. Deze soort wilde hond en stamt af van de Indische steppewolf. Het zijn geen lieverdjes, dus we blijven lekker in de bus.
Onze volgende stop is bij Eli Creek. Een goede plek om even een verfrissende duik te nemen, maar wij slaan even over. Niet veel later maken we een wandeling door een prachtig stuk regenwoud van Central Station Rainforest, langs Wanggoolba Creek en komen uit bij de overblijfselen van een oude houthakkers nederzetting, waar nu trouwens bijna niets meer van te zien is.
Onze laatste stop is Lake McKenzie. Een prachtig kraakhelder meer omringt door bos en een hagelwit strand. Heel mooi. Het water is echter best koud en ook hier besluiten we niet te gaan zwemmen, maar alleen even te gaan pootje baaien.
Rond 17:15 is de tour afgelopen en bedanken we onze gidsen voor hun mooie verhalen en hun fantastische stuurmanskunsten.
Met de ferry gaan we weer terug naar het vaste land en rond 18:30 uur zijn we weer op de camping.
Moe maar voldaan. Wat hebben wij een onwijs leuke dag gehad!
De volgende dag doen we rustig aan. Het is zaterdag en dat betekent; markt bij de pier.
We besluiten een kijkje te gaan nemen. Op de markt is vooral groente, fruit en brood te koop, maar er zijn ook diverse kraampjes met handgemaakte artikelen zoals sierraden en tassen.
De livemuziek maakt het sfeertje helemaal compleet.
We wandelen vervolgens ook nog over de pier en kijken bij de verschillende vissers die bezig zijn. Een leuke zaterdagochtend besteding. De rest van de dag zijn we aan het werk en relaxen we bij de camper.
Veel liefs,
Carla en Otto
Gepubliceerd: 26 november 2025