Kurrimine Beach
28 t/m 30 oktober 2024
Na Cairns rijden we naar Kurrimine Beach.
Afgelopen nacht heeft het behoorlijk geregend en onze dag begint erg grijs met af en toe wat regen. Dat is voor het eerst sinds onze aankomst in Australië. We verlaten de camping en rijden eerst naar de Babinda Bolders. Dit is een rivier met hele grote keien erin en er loopt een wandelroute langs de rivier met goed zicht op de grote keien.
Helaas regende het bij aankomst weer, maar de Babinda Bolders stellen niet teleur.
Daarna rijden we door naar Josephine Falls. Niet de mooiste waterval ter wereld, maar wel een leuke stop. Met wederom een wandelingetje door de jungle komen we bij het uitkijkpunt van de waterval. Wat een natuurgeweld!
Compleet nat geregend komen we vervolgens terug bij Apollo. Fijn dat je dan gelijk kunt afdrogen en droge kleding aan kunt doen 😊. Want met +30 graden is een regenjas geen optie natuurlijk.
Next stop; de camping in Kurrimine Beach. Otto heeft speciaal een plekje met zeezicht geboekt en als extra verrassing een borrelplank erbij besteld! Wat een feest!
De zeebries is heerlijk en het weer klaart gelukkig ook wat op.
Het strand is ongerept en even later horen we van de campingeigenaar ook waarom. Ze hebben namelijk veel last van krokodillen… Een heel ontspannen strandwandeling zit er dus helaas niet in. De volgende dag worden we wakker met het geluid van de zee en eenmaal buiten voelen we gelijk een heerlijke bries. Zalig!
We besluiten, ondanks de krokodillen, toch een kleine strandwandeling te maken.
Vanaf de camping kunnen we zo het strand op en er loopt ook een wandelpad langs het strand.
We zijn beide wat alerter dan anders, maar zien geen krokodillen en het is alsnog een fijne wandeling. Vanaf ons campingplekje kunnen we ook nog kijken naar een aantal skydivers die hier landen vanuit Mission Beach. Wij twijfelen of we dit zelf zouden durven 😅.
‘s Avonds maakten we macaroni in de gemeenschappelijke campingkeuken en kletsen we met een gezellige dame met Italiaanse afkomst. Ze was in haar jongere jaren naar Australië geëmigreerd en vertelde dat ze toch nog steeds ieder jaar even terug naar Italië ging.
Zulke ontmoetingen maken onze reis nog net een beetje bijzonderder.
De wekker gaat de volgende ochtend erg vroeg, want we hebben het plan opgevat om naar de zonsopkomst te gaan kijken.
Dus, om 5 uur het bed uit en op het strand wachten op de zon.
Vanaf een omgevallen boomstronk keken we naar een hele mooie zonsopkomst. De lucht werd eerst verschillende tinten oranje en paars, met als grand finale de zon die omhoog komt vanuit de zee. Heel bijzonder!
Na het ontbijt rijden we met Apollo naar het startpunt van de Kennedy Walking Trail. Hier is een kleine parkeerplaats. De Kennedy Walking Track is een route van 4 km heen en 4 km terug langs de kust. Het pad is goed aangelegd en heel afwisselend. We lopen over een boardwalk, een groot stuk over het strand, langs afgronden en over bospaden. Ook komen we veel trappetjes tegen. Na iedere bocht hebben we weer een ander uitzicht of mooi doorkijkje 🤩. Echt genieten!
Na 1,5 uur lopen komen we aan bij het einde van het pad en keerden we om en lopen weer dezelfde weg terug. Dit was trouwend totaal niet saai, want het uitzicht en de natuur blijft ons verbazen. Zo mooi!
In de reviews stond dat mensen hier krokodillen en Cassowary hebben gezien, maar wij komen ze niet tegen.
Na 3,5 uur zijn we weer terug bij de camper en is het tijd om in Mission Beach even te gaan lunchen. Daarna rijden we terug naar de camping om te relaxen, want we zijn beide best een beetje moe van de hike.
Onze volgende stop wordt Townsville.
Veel liefs,
Carla en Otto
Gepubliceerd: 25 oktober 2025