Op 16 maart 2024 zijn we van Siem Reap naar Battambang gereisd. Dit zouden we doen met de bus, maar het bleek dat de maatschappij een gewone auto had geregeld en dus was het even proppen met 7 personen en 6 backpacks voor de 3 uur durende rit.
Grappig ook hoe dat hier gaat. De chauffeur was de hele tijd druk met twee telefoons; bellen (uiteraard niet handsfree), berichtjes lezen en hij keek zelfs filmpjes tijdens het rijden. Dat zijn wij in Nederland natuurlijk totaal niet gewend.
Battambang is de op één na grootste stad van Cambodja, maar het voelt meer aan als een groot dorp.
Alleen de hoofdweg is geasfalteerd, in de andere straten is een laagje puin/gravel gestort. Het algemene straatbeeld doet een beetje rommelig en armmoedig aan, maar toch is de sfeer heel prettig.
Helaas zijn veel winkels en restaurants nog steeds gesloten door de gevolgen van COVID.
Gisteravond hadden we al lekker Cambodjaans gekeken bij Coconut Lyly, vlakbij ons hotel en vanochtend begonnen we met een goed ontbijt bij Nary Kitchen.
Daarna zijn we de stad gaan bekijken. Er zijn een aantal mooie tempels en nog veel oude gebouwen in Franse stijl.
Ook was er op sommige plekken street art te bewonderen.
Vanwege de hitte (het is wederom 39 graden), spendeerde wij een deel van de middag bij The Lonely Tree Cafe.
Dit cafe is een sociaal project, gesteund door o.a. een Australische organisatie, waar mensen met een lichamelijke handicap ten gevolge van de landmijnen of kinderen van gehandicapte ouders, een kans op een goede toekomst krijgen doormiddel van scholing of het bieden van een baan.
We hebben hier heerlijk koude limonade gedronken en een broodje hamburger gegeten.
De nachtportier van ons hotel is overdag ook nog tuktuk chauffeur en op 17 maart nam hij ons mee op pad.
We begonnen bij het symbool van Battambang; de zwarte man met de magische stok. De mythe is dat deze man de zwarte stok in een rijstveld vond en er magische krachten van kreeg. Omdat men tegenwoordig nog steeds geloofd in deze mythe, wordt het beeld nog dagelijks aanbeden. Bijvoorbeeld voor een ziek familielid, als je graag zwanger wilt worden of voor een gelukkig leven voor een pasgeboren kindje.
Daarna reden we de stad uit en slingerden langs velden en kleine huisjes. Onze volgende stop was bij de Bamboo Train.
De spoorlijn is ooit aangelegd door de Fransen en de lokale bevolking gebruikte het spoor toendertijd ook met hun bamboe treintjes.
Als er een grote trein aan kwam dan werd het hele bamboe treintje van het spoor gehaald, om er daar weer opgezet te worden.
Het bamboe treintje bestaat ook niet uit meer dan twee assen en een bamboe bodem. Vroeger duwden ze de wagentjes voort met een stok en liep het spoor traject van Battambang helemaal naar Siem Reap, maar tegenwoordig hebben de bamboo wagentjes voor de toeristen een motortje en rijd je nog maar over een stuk van zo’n 7 kilometer af.
Het is grappig om de opbouw van de bamboo train te bekijken en er daarna een stukje mee mee te rijden.
Daarna reden we door naar “The Golden Gate Bridge”. Natuurlijk is deze naam gekscherend bedoeld, want het is een eenvoudige, kleine en roestige hangbrug die eigenlijk weinig voorstelt. Wij vonden h’m zelf een beetje griezelig hihihi.
Ook stopten we nog bij een peper plantage.
Onze laatste stop was de Banan Temple.
Via een trap met 385 treden kom je bovenaan bij de tempel.
Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de omgeving en de tempel zelf is op zich ook wel een bezoekje waard.
De tempel is nauwelijks gerestaureerd en daardoor is het eigenlijk meer een ruïne.
Cooking Class
Als er iets is wat je moet doen in Battambang dan is het een kookles.
Wij deden op 19 maart mee met een cooking class bij Nary Kitchen. Je hebt de keuze om ’s ochtends of ’s middags mee te doen en de kosten zijn $12,50 per persoon.
Wij kozen voor de middag en we begonnen met een bezoekje aan de lokale markt en daarna gingen we van start met het maken van vier Cambodjaanse gerechten.
Groente snijden, schepje van dit, lepeltje van dat, met als resultaat een heerlijke maaltijd!
We maakten groente spring-rolls, amok met vis in een bakje van bananenblad, Lok Lak met rundvlees en als toetje gekookte kokosmelk met banaan.
Wij hadden ook het geluk dat we een hele leuke groep troffen. Een leuke mix van allerlei nationaliteiten, waar we zelfs een paar vrienden aan over hebben gehouden :-).
Battambang staat bij reizigers vooral bekent om de Killing Fields en Killing Cave.
Plaatsen die gekenmerkt worden door een gruwelijk zwarte bladzijde in de geschiedenis van Cambodja.
De Killing Fields is namelijk een plek waar een gevangenis heeft gestaan en waar onder het regime van Pol Pot meer dan 10.000 inwoners van Battambang gevangen zijn genomen, gemarteld en vermoord….
Een bezoek aan de Killing Fields is dan ook erg heftig.
Het is vreselijk wat het Cambodjaanse volk tijdens het Pol Pot regime is aangedaan. En het is “pas” 50 jaar geleden.
Er is een monument waarin alle botten uit de massagraven worden bewaard en op dit monument is ook te zien welke gruwelijkheden de Cambodjanen hebben moeten doorstaan. De rillingen lopen over je rug, dat kunnen we je wel vertellen.
Vlak naast het monument is een klein gebouwtje bewaard gebleven waarin veel informatie te lezen is over de erbarmelijke omstandigheden waarin de mensen op die plek gevangen werden gehouden.
Killing Cave is een beruchte grot waar veel inwoners van Battambang tijdens het bewind van Pol Pot naar toe gedreven werden om gemarteld en vermoord te worden. Voornamelijk hoogopgeleide mensen zoals dokters, leraren en professoren waren slachtoffer.
De grot is eigenlijk een enorm massagraf en je kunt ook naar beneden afdalen en op sommige plekken zie je zelfs nog beenderen liggen.
De grot bevindt zich boven op een berg en er zijn tegenwoordig ook meerdere tempels te vinden.
Je kunt lopend of met een auto naar boven. Wij deden de heenweg met de auto en deden de terugweg naar beneden te voet.
Bij de Killing Cave zelf is niet veel informatie te vinden dus een gids huren of je van te voren even inlezen is wel verstandig.
Vrijwel naast de Killing Cave vindt je Bat Cave.
Iets totaal anders; deze grot staat er namelijk om bekend dat er iedere avond, als het gaat schemeren, miljoenen vleermuizen de grot uitvliegen 🦇.
Dit natuurverschijnsel wilden wij natuurlijk niet missen, dus met een koud drankje, zittend op een plastic stoeltje, met nog heel veel andere mensen, wachten wij op de schemering.
Toen het uiteindelijke donker begon te worden was het natuurlijk spannend wanneer de eerste vleermuizen de grot uit zouden komen.
Maar toen ineens ging het los en ontstond er één lange sliert met miljoenen vleermuizen die je over je hoofd ziet vliegen.
Er leek geen einde aan te komen!
Pas na een kwartier werd de sliert iets minder en was het schouwspel afgelopen.
Leuk om meegemaakt te hebben.
Veel mensen blijven maar één of twee dagen in Battambang, maar wij vonden deze plaats echt wel de moeite waard om wat langer te blijven.
Veel liefs,
Otto en Carla
Gepubliceerd: 15 mei 2024