Op 1 april 2024 werden we vanaf het eiland Koh Rong Sanloem per boot en pick-up truck naar de bushalte in Sihanoukville gebracht.
Vanaf daar reden we met een minibusje in 3 uur naar Phnom Penh.
Bij aankomst stapten we over in een tuktuk en binnen no-time waren we in ons hotel, met de toepasselijke naam het Pacific Hotel.
Phnom Penh is de hoofdstad van Cambodja en heeft zo’n 2.3 miljoen inwoners.
De stad is onwijs druk en er rijden honderden brommertjes en tuktuks door de straten, overal waar je kijkt zie je kraampjes met street food, en verspreid door de stad zijn meerdere markten waar de locals hun inkopen doen.
Het koloniale verleden is ook nog goed terug te zien in de Franse gebouwen. Deze worden afgewisseld met de traditionele architectuur van de tempels en pagoda’s.
Tuol Sleng Genocide Museum – S21
Op 2 april brachten we een bezoek gebracht aan de S21 gevangenis.
Een aangrijpend en indrukwekkend museum waar je wordt meegenomen in de afschuwelijke geschiedenis van deze plek. Onder het regime van Pol Pot (Khmer Rouge) zijn in dit gebouw, wat ooit een school was, meer dan 20.000 mensen gevangen gezet, gemarteld, vernederd, uitgehongerd en vermoord.
En vrijwel altijd zonder logische reden (een bril dragen was bijvoorbeeld al reden genoeg om opgepakt te worden).
In totaal hebben ook maar 12 mensen deze gevangenis overleefd….
Met een knoop in ons maag en met de rillingen op de rug liepen wij door het museum.
We liepen door de verschillende cel blokken, de martelkamers en langs honderden foto’s van slachtoffers.
Het blijft onbegrijpelijk om te zien wat een leed mensen elkaar aan kunnen doen…
Op advies van andere reizigers hebben wij de Nederlandse audiotour gedaan en dat is ook zeker een aanrader. Je krijgt veel informatie en je hoort ook de verhalen van twee overlevenden.
Veel mensen bezoeken aansluitend ook nog de Killing Fields, net buiten de stad, maar wij vonden dit bezoek al heftig genoeg voor één dag, dus dat bewaren we voor morgen.
Wij spenderen de rest van de dag in een shopping mall en op onze hotelkamer, vanwege de airco die daar aanwezig is, want het is hier nog steeds ruim boven de 35 graden.
Killing Fields
In navolging van gisteren zijn we op 3 april naar de Killing Fields geweest.
Gevangenen die in de S21 gevangenis waren verhoord werden na hun gedwongen bekentenis hier naartoe gebracht om vermoord te worden.
De Khmer Rouge gebruikten hiervoor grote massagraven en soms werden er wel 300 mensen per dag vermoord.
Dit gebeurde overigens vooral nachts omdat het natuurlijk geheim moest blijven.
En bijzonder genoeg niet met kogels, maar met allerlei verschillende werktuigen….
Op het terrein is ook een gedenkplaats waarin veel menselijke resten te zien zijn.
Je kunt hier naar binnen, maar dat hebben wij niet gedaan.
Via de audiotour kregen we veel informatie en achtergrond verhalen, waardoor we een duidelijk beeld hebben gekregen van deze vreselijke plek en deze zwarte bladzijde uit de geschiedenis van dit prachtige land.
Met een verdrietig gevoel stapten we na 1,5 uur weer in onze tuktuk en reden terug naar ons hotel.
Wat Phnom tempel
Op 4 april hebben we eerst even rustig opgestart, om vervolgens naar de Wat Phnom tempel te gaan. Onze laatste Cambodjaanse tempel.
Deze Boeddhistische tempel uit de 14e eeuw staat midden in de stad op een heuvel van 27 meter hoog.
Rondom de tempel is een klein park waar we even heerlijk in de schaduw een rondje konden lopen.
Het treinstation
Vanaf de tempel liepen we naar het treinstation van Phnom Penh.
Nu denk je vast; wat moet je daar nu?
Nou, toen wij begin van de week met de bus Phnom Penh binnen reden zagen we langs de weg een terrein met twee oude treinen.
Dit bleek het treinstation te zijn en aangezien Carla een beetje “trein DNA” heeft van haar vader, gingen we daar natuurlijk even kijken .
Er stonden inderdaad twee oude stoomlocomotieven en een treinwagon die was omgebouwd tot koffietentje.
Hebben we dat ook weer even meegepikt.
Na 4 dagen was het weer tijd om de stad te verlaten en door te reizen naar een nieuw land; Maleisië!
Daar lees je alles over op deze pagina.
Veel liefs,
Otto en Carla
Gepubliceerd: 21 juni 2024
.